امروز همه در صف‌های خون دادن و ايثار کردن استوار قدم بر می‌دارند و برای گذشتن از متاعی که دوست می‌‌دارند از يکديگر سبقت می‌گيرند و همه می‌خواهند در کانون مصيبت حضور يافته و به آسيب ديدگان امداد رسانند.

حتی سير کمک بين المللی:

ترکيه: ۷ فروند هواپيما شامل کمک‌های غذايی و دارويی

فرانسه: ۶۰ امداد رسان و ۲۰ تن کمک‌های غذايی و دارويی

اردن: يک بيمارستان صحرايی

آفريقای جنوبی: ۷۰ امدادگر و ۴ سگ ردياب

لوکزامبورگ: ۴ سگ ردياب و ۲ هواپيمای امدادرسان

اسپانيا: دستگاه‌های تصويه آب به ارزش ۳۰۰۰۰۰ دلار

لهستان: ۲۸ امدادگر با ۶ سگ ردياب

اتريش: ۱۲۰ امدادگر و سگهای ردياب و ۳ هواپيما تجهيزات

سوئد: ۱۳ تن کمک‌های امدادی

کويت: دارو و تجهيزات

آمريکا: ۲ تيم برجسته‌ی نجات و ۵۶ تن تدارکات پزشکی

عربستان: ۵ هواپيمای حامل کمکهای دارويی و غذايی

آلمان: ۵۰۰۰۰۰ يورو و کمکهای دارويی و غذايی

کنيا: مقادير نامشخصی چای

اتحاديه اروپا: ۲۳۰۰۰۰۰ يورو و ۲۹۰۰۰۰۰ دلار

صليب سرخ: ۶۰۰۰۰۰۰ يورو

يونيسف: يک هواپيما کمک صندوق حمايت از کودکان

 چشمگير و قابل تقدير است. احساس زيبای نودوستی شکوفا شده و جوانه زده و قطعا زود به بار خواهد نشست ما مهم خاموش شدشن آن است. دير يا زود قربانيان از زير آوار خارج می‌شود و آن زمان تب و تاب مردم همانطور که تند جهيد زود فرونشين می‌شود. آن وقت درد تنهايی می‌ماند و بم ! ويرانيه بم می‌ماند و يک دنيا دردو اندوه! و لحظات انسان دوستانه به آرشيو خاطرات سپرده می‌شود.

و ديگر کسی بياد نمی‌آورد .......! (خودم بد تر از همه )

  
نویسنده : moji ; ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۸ دی ،۱۳۸٢