ميگن دنيا دو روزه ولی باور کنيد دنيا فقط يک روزه نه بيشتر.
نيمه‌ی اولش يه شب کوتاه و سرنوشت سازه ونيمه‌ی دومش يه روز بی انتهاست اين وسط زندگی ما آدما مثل يه وعده خواب ميمونه که ميتونه شيرين يا تلخ . زيبا يا زشت . راحت يا سخت . رويا يا کابوس و.... باشه.
ولی آخرش به انتها ميرسه و اون موقعست که بايد از خواب ناز بلند بشيم... ديگه فرصتی برای خوابيدن نيست.
و همه بايد يه روز طولانی رو شروع کنيم.
حالا اگه با آرامش خوابيده باشيم يه روزه خوب رو همراه با آرامش و دل شاد شروع ميکنيم و اگه شب رو با کابوسی از گناه به سر کرده باشيم يه روز بی انتها بايد مکافات پس بديم.
ای کاش همه به اين جمله اعتقاد داشته باشن که:
زندگی رويا و خيالی بيش نيست و هيچ موجودی وجود نداره که جاودانه باشه.

  
نویسنده : moji ; ساعت ۱٢:۳٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳ اسفند ،۱۳۸۳