قفس تنهايی؛ کلبه‌ی سکوت؛ دنيای بيخيالی؛ بام دنيا و ......
هر کسی احتياج به جايی داره که بعضی وقتا با خودش خلوت کنه؛ به فکرش استراحت بده؛ ذهنش رو از دنيا جدا کنه يه جايی مثل...
يه آلاچيق کوچولو تو قلب يه باغ سرسبز با صدای شرشر آب و عطر گلهای شب بو يا...
يه ساحل تميز همراه يه دريای آروم و بی صدا با منظره‌ی غروب خورشيد يا شايدم....
يه کلبه‌ی شکاری با يه شومينه‌ی روشن و صدای باد و سرما که از لا به لای پنجره‌ها بدون اجازه وارد ميشن يا ...
يه چادر ۲ در ۲ وست يه دشت پر از گل يا شايدم...
يه اتاق کوچيک رو پشت بوم يه ساختمون ۳ طبقه وسط يه شهر شلوغ.
در کل يه دنيای بی‌خيالی يه جايی که وقتی اونجا هستی انگاری هيچ چيز و هيچ کس و هيچ کاری معنی نداره.

  
نویسنده : moji ; ساعت ۱٢:۳٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۱ اسفند ،۱۳۸۳